ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
242
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) ميان شما بودهام ، حقوقى از شما بر من باشد ، و اگر بر عرض كسى ناسزايى كردهام ، اينك از عرض من قصاص كند و اگر از مال كسى چيزى بر گرفتهام ، اينك از مال من بر گيرد ، و بدانيد آن كس را دوستر دارم كه اگر حقى بر من دارد ، بر گيرد يا حلال كند و من در حالى به ديدار خداى خود بروم كه همگان مرا حلال كرده باشند ، و كسى نگويد كه اگر حق خود را طلب كنم ، بر دشمنى و كينهتوزى پيامبر ( ص ) مىترسم . چرا كه اين دو در سرشت من نيست و هر كس صفت بدى بر او غلبه دارد ، از من كمك بگيرد تا او را دعا كنم . مردى برخاست و گفت : اى رسول خدا ، فقيرى پيش شما آمد و مرا فرمودى سه درهم به او دادم . فرمود : راست مىگويد ، اى فضل ، سه درهم به او بده . آن گاه مردى برخاست و گفت : اى رسول خدا ، من بخيل و ترسو و پرخوابم ، دعا فرماييد تا خداوند بخل و ترس و خواب را از من ببرد . و پيامبر ( ص ) براى او دعا كرد . آن گاه زنى برخاست و گفت : اى رسول خدا ، من چنينم و چنان ، از خدا بخواهيد كه اين صفات را از من زائل فرمايد . و رسول خدا ، من چنينم و چنان ، از خدا بخواهيد كه اين صفات را از من زائل فرمايد . و رسول خدا ( ص ) فرمود : به خانهء عايشه برو . و چون پيامبر ( ص ) از مسجد به خانه باز گرديد ، عصاى خود را بر سر آن زن نهاده دعا فرمود . عايشه گويد : آن زن مدتى در خانه درنگ كرد و فراوان سجده مىكرد ، و پيامبر ( ص ) فرمود : سجدههايت را دراز دار كه بنده در حالت سجده از همهء حالات به خداوند نزديكتر است . عايشه گويد : به خدا سوگند آن زن از خانهء من بيرون نرفته بود كه تأثير دعاى رسول خدا ( ص ) را در او ديدم . محمد بن عمر [ واقدى ] از سليمان بن بلال ، از يحيى بن سعيد ، از قاسم بن محمد ، از عايشه نقل مىكند كه * پيامبر ( ص ) در بيمارى ارتحال خود فرمود : اى مردم ، حتى يك مورد را هم نبايد از من بدانيد كه من چيز را حلال نكردم مگر اينكه خداوند آن را حلال كرد و هيچ چيز را حرام نكردم مگر اينكه خداوند آن را حرام فرمود . محمّد بن عمر [ واقدى ] از سليمان بن بلال ، و عاصم بن عمر از يحيى بن سعيد ، از ابن ابو مليكة ، از عبيد بن عمير نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) در بيمارى رحلت خود فرمود : اى مردم ، به خدا سوگند كه نمىتوانيد هيچ موردى را به من نسبت دهيد و من چيزى را حلال نكردم مگر اينكه خداوند آن را حلال فرمود و چيزى را حرام نكردم مگر اينكه خداوند آن را حرام فرمود . اى فاطمه دختر رسول خدا و اى صفيه عمهء رسول خدا ، براى [ وصول به ] آنچه نزد خداست خود عمل كنيد كه من نمىتوانم كارى از براى شما انجام دهم . [ عذاب خدا را از شما باز دارم ] .